De uitdagingen en het belang van landschapsherstel in lage-inkomenslanden

Eamonn was zo vriendelijk me te vragen een blog te schrijven op de GreenMakombeh website. We proberen allebei op onze eigen manier iets te doen tegen het verlies aan biodiversiteit.

Ik heb een sterke overtuiging: als je het ene doet, dan kun je het andere verwachten. Je kunt het effect van je actie alleen maar gedeeltelijk voorspellen. Maar als je helemaal niets doet, dan gebeurt er ook niets. Of het loopt helemaal verkeerd. Ik hoop dat dit ook geldt voor zoiets bescheidens als een blog!

Laten we in deze blogs proberen het begrip landschapsherstel beter te begrijpen vanuit het perspectief van ontwikkelingssamenwerking, conflict en post-conflictsituaties. Al vele decennia is het probleem van landschapsdegradatie bekend. Als reactie hierop zijn er al een tijd geleden verschillende speelvelden ontstaan rondom landschapsherstel. Aan de ene kant is er de multilaterale arena die zorgt voor internationale inspiratie, visie, stem en samenwerking, bv. in de vorm van het VN-Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming, het VN-kader inzake klimaatverandering / REDD + en het initiatief van de Grote Groene Muur. Aan de andere kant zijn er nuchtere boomaanplant- en biodiversiteitsprojecten zoals GreenMakombeh. Ergens in het midden is er het niveau van de landschappen die omgeven worden door natuurlijke of bestuurlijke grenzen. Dat is een noodzakelijk, maar ook ingewikkeld niveau.

Op dat niveau is Commonland een opvallende regisseur die een holistisch raamwerk heeft ontwikkeld voor landschapsherstel. Het model drukt het rendement van landschapsherstel uit in inspiratie, natuurlijk, sociaal en financieel kapitaal, wat veel belanghebbenden aanspreekt. De opdeling van een landschap in drie zones (biodiversiteit, economisch en gemengd) alvorens actie te ondernemen, blijkt ook een belangrijke rol te spelen in hun projecten. Hoe geschikt is dit model in delen van de wereld waar pure overlevingsstress bepaalt hoe mensen met de natuurlijke omgeving omgaan? En aan welke knoppen moeten we draaien om verwoestende trends te keren die tot nog meer overlevingsstress leiden? Zijn het opzichtige knoppen, of kleine knoppen?

Laten we de antwoorden op deze vragen onderzoeken in een reeks blogs op het snijvlak van twee disciplines: plattelandsontwikkeling en landschapsherstel. Laten we eens kijken naar de dynamiek tussen armoede, lokale besturen, conflictbemiddeling, stakeholdermanagement en het beheer van gemeenschappelijke grondstoffen. Ik ben benieuwd naar de mening van de lezer, zodat we er samen iets van kunnen maken, en daarmee ook het doel van GreenMakombeh kunnen steunen.

Laat een reactie achter

Opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd